تسمیط در شعر

ادبستان شعر و هنر

تسمیط در شعر

تسمیط در اصطلاح بدیع آن است که هر مصراع بیت،به دو بخش تقسیم شود،یعنی هر بیت به چهار بخش تقسیم می شود و از این چهار بخش،سه بخش اول آن با هم،هم قافیه باشد.مانند شعر زیر از بیدل دهلوی :

که کشید دامن فطرت؟که به سیر ما و من آمدی

تو بهار عالم دیگری ز کجا به این چمن آمدی؟

چه شد اطلسی فلکی قبا؟که درید آن ملکی قبا؟

که تو در زبانکده ی فنا پی یک دو گز کفن آمدی

 نه لبی به زمزمه چنگ زد نه کسی در دل تنگ زد

 عدم آبگینه به سنگ زد که تو قابل سخن آمدی


 http://s1.picofile.com/file/6894930580/ophujdftrh_tggh.gif  واژگان کلیدی: آرایه ادبی تسمیط،تسمیط چیست،تسمیط یعنی چه،تسمیط به چه معناست،معنی تسمیط در زبان و ادبیات فارسی،توضیح درباره تسمیط در شعر و نظم پارسی،مقاله ای پیرامون تسمیط در شعر و ادب ایران،بیتی که دارای آرایه تسمیط است،تسمیط با ذکر مثال و نمونه شعری.

دیدگاه ها برای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی