تذییل در شعر

ادبستان شعر و هنر

تذییل در شعر

تذییل در دو معنی است :

۱-تذییل در اصطلاح بدیع آن است که پس از ذکر عبارت مورد نظر،جمله ی دیگری در تایید بر عبارت پیشین آورده شود تا خواننده موضوع سخن را بهتر متوجه شود.مانند بیت زیر از سعدی شیرازی :

جهان بر آب نهاده است و زندگی بر باد

 بر آب و باد کجا باشد اعتماد نشست

 

۲-تعریف دیگر تذییل آن است که گوینده پس از ذکر یک جمله،جمله ی دیگری بیاورد به طوری که جمله ی دوم،معنی همان جمله ی اول را داشته باشد و مفهوم آن را تاکید کند.مانند بیت زیر :

حسنت به اتفاق ملاحت،جهان گرفت

آری به اتفاق،جهان می توان گرفت

 

تذییل از انواع اطناب شمرده می شود.


http://s1.picofile.com/file/6894930580/ophujdftrh_tggh.gif  واژگان کلیدی:تذییل چیست؟،تذییل یعنی چه،معنی تذییل،تذییل به چه معناست،تعریف تذییل در زبان و ادبیات فارسی،آرایه ادبی تذییل در شعر و ادب پارسی،مقاله ای پیرامون موضوع تذییل،صنعت تذییل،تذییل همراه با ذکر مثال و نمونه،بیت تذییل،تذييل

دیدگاه ها برای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی