تفریع در اصطلاح ادبی

ادبستان شعر و هنر

تفریع در اصطلاح ادبی

تفریع در اصطلاح بدیع،آن است که گوینده،ابتدا صفتی را به چیزی نسبت می دهد،سپس اثبات می کند که صفات آن چیز،بیشتر و برتر از صفات شخص ممدوح و فرد مورد نظر خود نیست.مانند شعر زیر :

 

سبز دریا کی برآشوبد و برخیزد موج

کی ز بیم غرقش خلق بود اندروا

نه عطابخش تر از خواجه که خشنود بود

آن وزیر ملک مشرق تاج الامرا

 

تفریع را از انواع استنباع و ادماج  هم دانسته اند و آن را نفی و جحود نیز نامیده اند.

تفریع می تواند از انواع اطناب شمرده شود .


واژگان کلیدی:تفریع چیست؟،تفریع یعنی چه،معنی تفریع،تفریع به چه معناست،مقاله ای پیرامون موضوع تفریع در زبان و ادبیات فارسی،توضیح درباره تفریع در شعر و ادب پارسی،بیتی که تفریع داشته باشد،آرایه تفریع،آرایه ادبی تفریع،صنعت تفریع،تفریع با ذکر مثال و نمونه،شعر دارای تفریع،تفريع.

دیدگاه ها برای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی