تخییر در اصطلاح بدیع

ادبستان شعر و هنر

تخییر در اصطلاح بدیع

تخییر در اصطلاح بدیع آن است که شاعر،در کنار قافیه های ابیات،کلمات دیگری که همگی هم قافیه اند بیاورد،چنان که اگر آن کلمات به جای کلمات قافیه بیاید،قافیه ی شعر تغیر می کند  شعر دیگری ساخته می شود.مانند شعر زیر از شمس العلمای ربانی که کلمات داخل پرانتز را می توان به جای کلمات قافیه قرار داد :

توانگران که به سائل دهند گاه کرم (گاه سال)

به قدر همت خود هر کسی ز مال و درم(از مال و نوال)

دلا ! تو راه به کویش کجا بری؟

هیهات ! که اجنبی نبود محرم حریم حرم(حریم وصال)

به علم رسمی اگر مدعی بود مغرورانه

مرد راه کرامت بود نه اهل کرم(نه اهل کمال)

 

این صنعت ادبی در شعر عربی معمول تر از شعر فارسی است.

معنای دیگر تخییر آن است که گوینده،دو صورت امر را به مخاطب اعلام کند تا مخاطب یکی از آن دو را برگزیند.مانند بیت زیر :

 

ای رفیق ! آنچ از بلای عشق بر من می رود

گر به ترک من نمی گویی،به ترک من بگوی

 

برخی دیگر،معنای دیگری را برای تخییر قائلند که هم معنی با ایهام است .


http://s1.picofile.com/file/6894930580/ophujdftrh_tggh.gif  واژگان کلیدی: تخییر چیست؟،مهنی تخییر،تخییر یعنی چه،معنای تخییر در زبان و ادبیات فارسی،توضیح درباره تخییر در نظم و شعر پارسی،مقاله با موضوع تخییر،تخيير،صنعت تخییر،آرایه ادبی تخییر

دیدگاه ها برای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی