close
تبلیغات در اینترنت

ابداع در بدیع

ادبستان شعر و هنر

ابداع در بدیع

ابداع،در اصطلاح بدیع،به دو معنی است:

۱-ابداع در معنی نخست،آن است که شاعر یا نویسنده،اثری با قالب نو و تازه پدید آورد چنان که پیش از او چنان اثری ارائه نشده باشد.بنابراین،میزان ابداع،همواره با بررسی ویژگی ها به دست آمده و متعارف پیشین،قابل سنجش است و نویسنده و شاعری،ابداع بیشتری در کار داشته و دارد که از موازین ادبی و هنری پیش از خود هر چه فراتر رفته باشد و قانون های هنری تازه ای کشف کرده و آفریده باشد.

تمامی هنرمندان جهان در آثار خود ا نوع و میزان ابداعی برخوردار بوده اند،اما هر چه میزان این ابداع بیشتر بوده و در عین حال نوع ابداع آنان از ارزش زیبایی شناسیک برخوردار بوده است،در تاریخ هنر و ادبیات جایگاه برتری یافته اند.برای نمونه در ادبیات گذشته ی پارسی،فردوسی به دلیل هدفمندانه ی واژگان پارسی و به کارگیری روشمندانه ی زبان و فرم و داشتن نگاه خاص عاطفی،ملی،حماسی و تاریخی به دلیل نوآوری در زبان و ساختن ترکیبات نو و توصیفات بکر و داشتن دیدی داستان پردازانه و روایی و تصویری مولوی به دلیل تلاش در رهایی از حصار زبان- که گاه به صوت می انجامد – و نوع اندیشه و شناخت و نمایش برجسته ترین تلاش در تبین عرفانی انسان و جهان سعدی به دلیل تلفیق موسیقی شعر با نثر و به کارگیری آگاهانه ی واژه ها و تاثیرگذارترین کاربرد موازین دستوری حافظ به دلیل موفق ترین بهره گیری از زبان و فرم غزل و نگاه خاص جهان شمول و انسان گرا و اندیشه ی آزاد و طنز رندانه اش و بیدل دهلوی به دلیل موفق ترین بهره گیری خیال و تصویر و کشف انتزاعی ترین معانی شعر فارسی از برجسته ترین بدعت گذاران بوده اند.در ادب معاصردر ادب معاصر ایران نیز نیمایوشیج،صادق هدایت و احمد شاملو از بیشترین میزان ابداع در آثار خود برخوردار بوده اند و به همین دلیل تاثیرگذارترین چهره های ادبیات معاصر ایران به شمار می روند.

۲-ابداع در معنی دوم،آن است که شاعر یا نویسنده در اثر خود،چندین صنعت بدیعی را به کار گیرد.به بیت زیر توجه کنید:

خوش بود گر از وفا،آن شوخم آید در کنار

در کنار آید،نهد رسم جفا را بر کنار

در این بیت صنایع جناس،تضاد،رد العجز علی الصدر و عکس به کار رفته است.

در شعر پارسی کمتر بیتی دیده می شود که دست کم دو صنعت در آن به کار نرفته باشد.بنابراین اکثر ابیات شعر فارسی،دارای صنعت ابداع هستند.

برخی ابداع نوع اول را "ابداع معنوی" و ابداع نوع دوم را "ابداع لفظی"گویند.

ابداع را "حسن اختراع"و "سلامت اختراع" هم نامیده اند.


http://s1.picofile.com/file/6894930580/ophujdftrh_tggh.gif  واژگان کلیدی: ابداع چیست؟،ابداع یعنی چه،ابداع به چه معناست،معنی ابداع،توضیحی پیرامون ابداع در زبان و ادبیات فارسی،مقاله ای با موضوع ابداع در نظم و نثر ایران،ابداع در شعر شاعران و نویسندگان زبان پارسی،درباره ی ابداع و نوآوری در شعر فارسی.

دیدگاه ها برای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی