close
تبلیغات در اینترنت

سبک هندی(اصفهانی)

ادبستان شعر و هنر

سبک هندی(اصفهانی)

به نام یزدان بی همتا

سبک هندی(اصفهانی):

پس از استقرار دولت صفوی در اصفهان؛مذهب شیعه در ایران رسمی شد.در این بین شاعران طبق روال پیشین خود تصمیم به مدح حکومت مرکزی-دولت صفوی-برای کسب صله و جایزه پرداختند؛اما دولت صفوی  به خصوص شاه تهماسب اعلام کرد:"من راضی نیستم شاعران زبان به مدح و ثنای من بگشایند.بهتر است شاعران قصیده ای در مدح امام علی(علیه السلام)و امامان معصوم بگویند و جایزه ی خود را ابتدا از ارواح مقدس آن بزرگواران و پس از آن از ما توقع نمایند.".

این امر باعث شد که بسیاری از شعرا، ناچارآ روی به سرودن اشعار مذهبی آورند.از جمله ی این افراد محتشم کاشانی بود که شروع به سرودن اشعار مذهبی و دینی نمود و با سرودن  ترکیب بند معروف خود؛معروف به "دوازده بند"برای خود نام و آوازه ای به هم زد.این  ترکیب بند در سوگ شهادت امام حسین(ع) بود با مطلع:

باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است؟

 

در این حین زمزمه هایی به گوش شاعران می رسید مبنی بر اینکه دولت گورکانی هند از شاعران پارسی گوی،استقبال می کند و حضور آنها را به گرمی می پذیرد.در این هنگام،جمع کثیری از شعرای ایرانی،به خصوص شاعران اصفهان به هندوستان مهاجرت نمودند.شاعرانی که به هند مهاجرت نموده بودند،به واسطه ی دوری از مرکز زبان پارسی،تمایل به اظهار قدرت در بیان و مفاهیم دقیق و حساس،حس نو جویی و تفنن دوستی،تاثیر زبان و فرهنگ هندی و دیگرعوامل،سبک جدیدی وارد زبان پارسی نمودندو نام آن را سبک هندی نهادند.برخی از ادبا از جمله "زنده یاد سید کریم امیری فیروزکوهی،این سبک را سبک اصفهانی می نامند زیرا شاعران اصفهانی مقیم هند این سبک را پایه گذاری کردند.عده ای دیگر نیز این سبک را به دلیل درخشش صائب تبریزی و مقام شامخ او،"سبک صائب"می نامند.

سبک هندی(اصفهانی)از حدود قرن نهم آغاز شد و تا قرن سیزدهم هجری ادامه داشت.سبک هندی در ایران از قرن یازدهم آغاز و تا حدود قرن دوازدهم دوام داشت،ولی در هند،افغانستان و پاکستان همچنان به حیات خود ادامه داد.


از ویژگی های سبک هندی(اصفهانی)می توان به این موارد اشاره نمود:

۱-استفاده از لغات و اصطلاحات عامیانه و اصطلاحات غریب و دور از ذهن.

۲-استفاده از تعبیرات،تشبیهات و کنایات دقیق و باریک و معانی پیچیده و دشوار.

۳-نازک خیالی و نکته سنجی در ابیات.

۴-ابهام در کلام-به ندرت یافت می شود.

۵-تکرار قافیه و استفاده از بحور طولانی عروضی.

۶-استفاده از استعارات و کنایات بدیع.

۷-واقعه گویی و واسوخت-که در آن شاعر عکس العمل خود را در مقابل بی وفایی و

 ناسپاسی معشوق بیان می کند-به خصوص در اشعار وحشی بافقی.

۸-استفاده از آرایه ی حسن تعلیل.

۹-پرگویی شاعران-مانند صائب،بیدل دهلوی، امیری فیروز کوهی و ...که هر کدام صاحب

 چندین دیوان شعری هستند.

۱۰-توجه به خرافات و باورهای عامیانه.

۱۱-استفاده از ماده ی تاریخ-به خصوص در اشعار وحشی بافقی.

۱۲-استفاده ی بیش از حد از اسلوب معادله و تمثیل.

۱۳-اظهار یاس،ناامیدی،غم و اندوه-به خصوص در اشعار امیری فیروز کوهی.

۱۴-بیان احوال شخصی خود و دوستان.

۱۵-و... .


از شاعران سبک هندی(اصفهانی) می توان به این شاعران اشاره کرد:

صائب تبریزی،بیدل دهلوی،بابا فغانی شیرازی،شرف الجهان قزوینی،وحشی بافقی،محتشم کاشانی،کلیم کاشانی،عرفی شیرازی،طالب آملی،نظیری نیشابوری،غنی کشمیری،وحید قزوینی،امیر خسرو دهلوی،واعظ قزوینی،فیضی دکنی،زیب النسا(مخفی)،امیری فیروز کوهی و ... .

از جمله آثار منثور سبک هندی،می توان به "دره ی نادره" و "تاریخ جهانگشای نادری" از تالیفات مهدی خان استر آبادی،و کتاب "مجمل التواریخ" اثر ابو الحسن گلستانه،اشاره کرد.نثر های ساده ی این سبک،عبارتند از:رموز حمزه،اسکندرنامه و طوطی نامه.

در سبک هندی غزل پیشتاز است و موضوع آن عشق است،البته عشق زمینی.

سرانجام سبک هندی در ایران با تشکیل "انجمن ادبی مشتاق"به انزوا کشیده شد و به جای آن سبک "بازگشت ادبی"جایگزین شد.


http://s1.picofile.com/file/6894930580/ophujdftrh_tggh.gif واژگان کلیدیسبک هندی،سبک اصفهانی،نمونه شعر وحشی بافقی،شاعران سبک هندی،ویژگی های سبک هندی،تاریخچه ی پیدایش سبک هندی،نمونه ی شعر سبک هندی،نثرهای سبک هندی،سبک صائب،شاعران سبک هندی،درباره سبک هندی،سبک شعری هندی،اشعاری در سبک هندی،نمونه شعر در سبک هندی،مقاله ای پیرامون سبک هندی،توضیحی درباره سبک هندی،سبک هندی چیست،سبک هندی یعنی چه؟،سبک هندی چگونه است.

دیدگاه ها برای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی