غزلی مذهبی از فصیح الزمان شیرازی

ادبستان شعر و هنر

غزلی مذهبی از فصیح الزمان شیرازی

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی

 

به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم

همه جا به هر زبانی، بود از تو گفتگویی

 

غم و درد و رنج و محنت همه مستعد قتلم

تو بِبُر سر از تنِ من، ببر از میانه، گویی

 

به رهِ تو بس که نالم، ز غم تو بس که مویم

شده ام ز ناله، نالی، شده ام ز مویه مویی

 

همه خوشدل اینکه مطرب بزند به تار، چنگی

من از آن خوشم که چنگی بزنم به تار مویی

 

چه شود که راه یابد سوی آب، تشنه کامی؟

چه شود که کام جوید ز لبِ تو، کامجویی؟

 

شود این که از ترحّم، دمی ای سحابِ رحمت

من خشک لب هم آخر ز تو تر کنم گلویی

 

بشکست اگر دلِ من، به فدای چشم مستت

سرِ خمِّ می سلامت، شکند اگر سبویی

 

همه موسم تفرّج به چمن روند و صحرا

تو قدم به چشم من نه، بنشین کنار جویی

 

نه به باغ ره دهندم، که گلی به کام بویم

نه دماغ این که از گل شنوم به کام، بویی

 

ز چه شیخ پاکدامن، سوی مسجدم بخواند؟

رخ شیخ و سجده گاهی، سر ما و خاکِ کویی

 

بنموده تیره روزم، ستم سیاه چشمی

بنموده مو سپیدم، صنم سپیدرویی

 

نظری به سویِ رضوانیِ دردمندِ مسکین

که به جز درت، امیدش نبود به هیچ سویی


http://s1.picofile.com/file/6894930580/ophujdftrh_tggh.gif  واژگان کلیدی: اشعار فصیح الزمان شیرازی،نمونه شعر فصیح الزمان شیرازی،شاعر فصیح الزمان شیرازی،شعرهای فصیح الزمان شیرازی،شعری از فصیح الزمان شیرازی،یک شعر از فصیح الزمان شیرازی،شعر آیینی فصیح الزمان شیرازی،شعر مذهبی فصیح الزمان شیرازی،غزلیات فصیح الزمان شیرازی،غزل های فصیح الزمان شیرازی،غزلی از فصیح الزمان شیرازی،سید محمد فصیح الزمان شیرازی رضوانی.

دیدگاه ها برای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی