دو غزل سید حمیدرضا برقعی

ادبستان شعر و هنر

دو غزل سید حمیدرضا برقعی

شعر نخست:

 

سکوت عین سکوت است، بی همانند است

که پیشوند ندارد، بدون پسوند است

 

زبان رسمی اهل طریقت است سکوت 

سکوت حرف کمی نیست، عین سوگند است

 

زمین یخ زده را گرم می کند آرام

سکوت ، معجزه ی آفتاب تابنده است

 

سکوت پاسخ دندان شکن تری دارد

سکوت  مغلطه ها را جواب کوبنده است

 

سکوت ناله و نفرین، سکوت دشنام است

سکوت پند و نصیحت، سکوت لبخند است

 

سکوت کرد علی سالهای پی در پی

همان علی که در قلعه را ز جا کنده است... .

 


شعر دوم

در مدح امام رضا(ع):

 

 

ای راهب کلیسا دیگر مزن به ناقوس 


خاموش کن صدارا، نقاره می زند طوس 


آیا مسیح ایران کم داده مرده را جان 

جانی دوباره بردار با ما بیا به پابوس 


آنجا که خادمینش از روی زائرینش 

گرد سفر بگیرند با بال ناز طاووس 


خورشید آسمان ها در پیش گنبد او 

رنگی ندارد آری چیزی شبیه فانوس 


رویای ناتمامم ساعات در حرم بود 

باقی عمر اما افسوس بود و کابوس 


وقتی رسیدی آنجا در آن حریم زیبا 

زانو بزن به پای بیدار خفته در طوس... 


http://s1.picofile.com/file/6894930580/ophujdftrh_tggh.gif واژگان کلیدی: اشعار سید حمیدرضا برقعی،اشعار سید حمید رضا برقعی،نمونه شعر سید حمیدرضا برقعی،شعر سید حمید رضا برقعی،شعر مذهبی سید حمیدرضا برقعی،اشعار مذهبی سید حمید رضا برقعی،شعر سنتی مذهبی سید حمیدرضا برقعی،شعرهای سید حمیدرضا برقعی،شاعر سید حمید رضا برقعی.

دیدگاه ها برای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی