close
تبلیغات در اینترنت

اشعار سیروس رادمنش

ادبستان شعر و هنر

اشعار سیروس رادمنش

شعر نخست:

 

پذیرفتم

تا نصف النهار سبز عشق

سینه بر خارای کبود

برکشم و بیابم   

ترانه ای که بوی تو دارد

با هودجی که رفت از خواب دارد

می بینمت کنار دل

که زلف  می دهی به شبنم

و مرغان منقار کشیده ز شانه هات

به جستجوی سپیده می رهند

تا بیابمت

می دانم آن ستاره

در زخم می نشیند

و تاریک می کند

روزانی که به رویا دارم.

 


 

 شعر دوم:

 

بیاموز  و بخواب

که از دروازه ی عشق

نخواهی دید

جز پی گشت  باد 

و ارابه های باژگون.

بر قواعد کنج

جام های شکسته

از گریه پاره های ماه

و به دریا که می کوبد

رشته های صدا را یکی چشم منتظر .

بیاموز

که این صدا

از کرک ستاره می خیزد

و دشمن می کند تو را

با آفاق بی  مدار.

 


 

 شعر سوم:

 

او که هم اکنون به خواب می رود

جامه ای دارد

نه باز و نه تیره، نه ژنده نه نو

او که هم اکنون خواب می کند

اشباح خویش را

در جامه های روز

نه خواب است و نه بیدار

و او که می خندد در صبحگاه

نپاییده شبی را

بی گمان هیچ .


http://s1.picofile.com/file/6894930580/ophujdftrh_tggh.gif  واژگان کلیدی: اشعار سیروس رادمنش،نمونه شعر سیروس رادمنش،شاعر سیروس رادمنش،شعرهای سیروس رادمنش،شعری از سیروس رادمنش،یک شعر از سیروس رادمنش،شعر نو سیروس رادمنش،سیروس رادمنش شعر ناب،شاعر خوزستان،شاعر خوزستانی

دیدگاه ها برای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی