واقعیت گریزی در شعر

ادبستان شعر و هنر

واقعیت گریزی در شعر

واقعیت گریزی آن است که شاعر در شعر خود،واقعیت های جهان و پیرامون خود را بیان نکند و فقط تصور ذهنی خود را از واقعیت نشان دهد.به عبارت دیگر،واقعیت آن چیزی نیست که شاعر بیان می کند،بلکه شاعر فقط تصور ذهنی خود را بیان می کند.

برخی از واقعیت گریزی ها در زبان روزمره به کار می روند،اینگونه برجسته سازی در زبان روزمره،نوعی خودکارشدگی است.

واقعیت گریزی در زبان هنجار،اختیاری است اما در شعر الزامی و اجباری است و کمتر شعری را می توان یافت که عاری از واقعیت گریزی باشد.

واقعیت گریزی در بسیاری از موارد شبیه به اغراق است.مانند بیت زیر:

یکی آتش انگیزم اندر جهان

کز آن جا به کیوان رسد دود آن

واقعیت گریزی در نهایت به دو صنعت " بزرگ نمایی "و " کوچک نمایی " منجر می شود.


http://s1.picofile.com/file/6894930580/ophujdftrh_tggh.gif  واژگان کلیدی: واقعیت گریزی چیست؟،واقعیت گریزی یعنی چه،معنی واقعیت گریزی،واقعیت گریزی به چه معناست؟،مقاله ای پیرامون واقعیت گریزی در زبان و ادبیات فارسی،توضیح درباره واقعیت گریزی در شعر و نظم و نثر ادب پارسی،واقعیت گریزی با ذکر مثال،مطلبی درباره واقعیت گریزی

دیدگاه ها برای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی